Gedichten van een Rotterdammer

Over Jan

Deze auteur heeft nog geen informatie verstrekt.
So far Jan has created 14 blog entries.

Door |2019-11-07T10:34:28+01:0007 nov 2019|Uncategorized|

De dichter bestormt weer eens een podium! Kunstklimax poëzieavond, zondag 10 november 2019, 19.00 uur tot 01.00 uur Kunstcentrum Roodkapje Delftseplein 39 3013 AA Rotterdam Entree: 5 euro

Door |2019-05-14T20:09:39+02:0012 mei 2019|Uncategorized|

Niets is voor altijd maar jij jij zult hier altijd zijn in mij of je nu bij me bent of niet en hoe ik je ook missen zou als jij me zou verlaten. Niets is voor altijd maar jij jij gaat nooit meer weg uit mij of we nu samen zijn of niet en waar ik je ook zoeken zou als ik jou kwijt zou raken. Nee, niets is voor altijd maar jij jij blijft in mijn gedachten tot de vergetelheid je uitwist jou draag ik bij me tot je wegzweeft op mijn laatste ademtocht. Want alles gaat voorbij behalve jij jij zult hier altijd zijn. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Door |2019-03-26T17:53:45+01:0026 mrt 2019|Uncategorized|

Daar zit je, roerloos in je donkere woning de krant onleesbaar voor je uitgespreid. Je zou al niet meer weten wat je als laatste hebt gelezen dat doet er ook niet toe nu je gestold bent in de tijd. Dagen zijn voorbij gegaan sinds je laatste adem je slaapt al een paar nachten in de stoel vlak bij het raam. Maak je geen zorgen, je zoon zal je snel bellen en als hij geen gehoor krijgt zal hij wel alarm slaan. Daar zit je, sprakeloos in de vertrouwde kamer het laatste restje eten koud geworden op je bord. Zo wacht je rustig af tot iemand je zal vinden maar nu weet niemand nog dat jij nooit meer wakker wordt. Gedicht: [...]

Noord

Door |2019-03-03T14:23:35+01:0003 mrt 2019|Uncategorized|

Laat me los zoals je me hebt vastgehouden zie niet om naar wat er niet meer is zoek me niet, ik ben voorgoed verdwenen door je vingers en je hart geglipt. Laat me los zoals je nooit hebt losgelaten verlies mijn stem en mijn gezicht roep me niet, ik ben voorgoed veranderd in een man die niet de jouwe is. Buig je hoofd en sluit je ogen denk me weg tot ik ben uitgewist als je weer opkijkt zal je uitzicht leeg zijn voorbij die leegte schijnt je licht. Gedicht: J. van Vliet Lino: Portrait of a poet-Marjon Euser

Voor een dag van morgen

Door |2019-02-03T11:26:33+01:0003 feb 2019|Uncategorized|

Wanneer ik morgen doodga, vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield. Vertel het aan de wind, die in de bomen klimt of uit de takken valt, hoeveel ik van je hield. Vertel het aan een kind dat jong genoeg is om het te begrijpen. Vertel het aan een dier, misschien alleen door het aan te kijken. Vertel het aan de huizen van steen, vertel het aan de stad hoe lief ik je had. Maar zeg het aan geen mens, ze zouden je niet geloven. Ze zouden niet willen geloven dat alleen maar een man alleen maar een vrouw dat een mens een mens zo liefhad als ik jou. Gedicht: Hans Andreus

LAMENTO

Door |2018-12-21T23:10:09+01:0021 dec 2018|Uncategorized|

Hier nu langs het lange diepe water dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar dat je altijd maar hier nu langs het lange diepe water waar achter oeverriet achter oeverriet de zon dat ik dacht dat je altijd maar altijd dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht altijd maar je ogen en de lucht altijd maar rimpelend in het water rimpelend dat altijd in levende stilte dat ik altijd zou leven in levende stilte dat je altijd maar dat wuivend oeverriet altijd maar langs het lange diepe water dat altijd maar je huid dat altijd maar in de middag je huid altijd maar in de zomer in de middag je huid dat altijd maar [...]

Door |2018-11-30T16:21:53+01:0030 nov 2018|Uncategorized|

Poëzie- en muziekmiddag 9 december in De Verdieping Zondagmiddag 9 december organiseert Theatergoep Zierik een Poëzie- en muziekmiddag. In een gemoedelijke sfeer zullen diverse dichters en muzikanten optreden. Onder anderen de bekende Zierikzeese dichter Thom Schrijer en de Rotterdamse dichter Jan van Vliet zullen hun poëzie ten gehore brengen. Jan van Vliet bracht onlangs zijn nieuwe bundel "Thuishaven" uit. Een zeer bijzonder uitgave, waarbij kunstenares Marjon Euser elk gedicht van een lino heeft voorzien. Cees Möhlmann zal voordragen uit het werk van Rutger Kopland. Willem Ploum en Marianne Blankenbergh doen samen iets met Franse teksten: Franse liedjes verteld. De muzikale omlijsting wordt verzorgd door de broers Albert en Koos de Vos. Zij zullen onder andere jazzy Franse dansmuziek uit het [...]

Door |2018-11-18T11:17:33+01:0018 nov 2018|Uncategorized|

Als je echt niet meer kunt blijven zeg dan tenminste waar je heen gaat. Niet omdat ik met je mee wil of je achterna wil komen. ’t Is meer dat ik wil weten wat je hoopt te vinden. Als ik je dan mis zoek ik het land achter jouw ogen om te zien dat het daar goed is. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Door |2018-11-08T14:27:26+01:0008 nov 2018|Uncategorized|

De eerste druppels spatten op mijn schoenen vallen koel uiteen op mijn gezicht langs de spiegelende gevels van de skyline die vervormen in het valse licht. Dikke druppels scheren langs de bruggen vloeien terug in de rivier dieper in mijn kraag gedoken, weet ik ik ga nooit meer weg van hier. We groeiden op, de stad en ik eerst wat aarzelend, haast verlegen maar al gauw met opgestroopte mouwen op eigen kracht uit onze as herrezen. De laatste druppels tikken op de straten de stad heeft nieuwe glans gekregen ik ben thuis en op mijn huid tintelt de Rotterdamse regen. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Door |2018-11-08T14:10:40+01:0008 nov 2018|Uncategorized|

We zijn argeloos vertrokken, samen zonder achterom te kijken. We hadden reisdoel noch bagage maar konden simpelweg niet blijven. We waren altijd onderweg betraden steeds een ander front. Samen uit, nergens thuis en soms waan ik jou nog in mijn nabijheid. We hielden geen gelijke tred nu de bestemming naderbij komt raak jij verder achterop. Ik had langer op je kunnen wachten toch heb ik dat niet gedaan. Ik ben gaandeweg gaan inzien hoe ik van jou ben losgeraakt. We zijn argeloos vertrokken, samen zonder elkaar aan te kijken. Ik ben nog altijd onderweg jij bent misschien al teruggegaan. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Go to Top