Gedichten van een Rotterdammer

Door |2018-11-08T13:56:48+01:0008 nov 2018|Uncategorized|

Ze eet zes gamba’s bij het vallen van de avond op een terras aan een plein in een zwoele Spaanse stad. Zes gamba’s geserveerd op een kleine witte schaal met enkel wat citroen en witte wijn per glas om het geheel op smaak te brengen. Een pover hoofdgerecht wat mij betreft maar zij toont zich tevreden een lichte maaltijd daarop slaapt ze beter. Hoewel, erkent ze opgewekt één euro tachtig per gamba dat ligt misschien toch wat zwaar op de maag. Ze lacht, het fonkelt in haar ogen en ze heeft niet in de gaten hoe ze het plein laat sprankelen met louter haar aanwezigheid. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Door |2018-11-08T13:46:14+01:0008 nov 2018|Uncategorized|

Mis me, alsjeblieft nu mijn afwezigheid ons huis vult laat het stil zijn waar mijn stem klonk maar hoor de stilte niet. Herinner je hoe ik de deur achter me dichttrok laat het leeg zijn waar mijn jas hing maar voel de leegte niet. Verbeeld je, als de nacht valt dat ik nooit naast je heb gelegen doe wanneer je door de stad loopt alsof ik nooit naast je liep. Vergeet zolang dat wij ooit samen waren maar droom van mij tot ik weer terugkom en mis me, alsjeblieft. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Door |2018-11-08T14:24:35+01:0005 nov 2018|Uncategorized|

Ik lees aandachtig je berichten door zoek de betekenis tussen de regels je schrijft me heel vaak lieve dingen fraai verpakt in kleine zinnen maar ik begrijp pas wat er staat als ik de code heb gekraakt. Ik neem nauwgezet je woorden door schuif ze geduldig heen en weer ik keer eindeloos de letters om tot ik het patroon herken. Kijk, er staat ik hou van jou in een taal die ik niet machtig ben. Gedicht: J. van Vliet Lino: Marjon Euser

Ga naar de bovenkant